Not Felsefi Aforizmalar

[Tolga Hancı]

• Gerçek, senin ona inanmana ihtiyaç duymaz; ama yalan, varlığını sürdürmek için sadakat bekler.
• Zeka, karmaşıklığı çözmek değil; karmaşıklığın ortasında basitçe kalabilme becerisidir.
• Vicdan, kimsenin bakmadığı yerdeki bakışındır.
• İnsan sadece acıktığında değil, anlamını kaybettiğinde de tüketir. Tükettikçe de eksilir.
• Zihnin hapishanesi, anahtarı içeride olan tek hücredir.
• Ahlak, genelde başkalarının günahlarını sayma sanatına dönüşür. Kendi karanlığına bakmaya cesareti olmayanın feneri hep başkasının yüzündedir.
• Anlamak yükü hafifletmez; sadece nerede durduğunu ve neden düştüğünü netleştirir.
• Düşmanını dışarıda arayan, içerideki işbirlikçiyi gözden kaçırır.
• Sessizlik, kelimelerin yetmediği yer değil; anlamın kelimelere sığmadığı yerdir.
• Adalet, güçlü olanın çıkarlarını "hak" olarak tarif etme çabasıdır. Gerçek adalet ise sessizdir ve göze batmaz.
• Geçmiş, seninle gelmek zorunda değildir; onu sen taşırsın.
• Kendi yalanına inanmak, deliliğin en konforlu ve en yaygın halidir.
• Başkalarını kurtarma arzusu, çoğu zaman kendi enkazından kaçma girişimidir.
• Özgürlük, seçeneklerin çokluğu değil; seçmek zorunda kalmamaktır.
• Kendini bulmak, yeni bir parça eklemek değil; sana ait olmayan her şeyi üzerinden atmaktır.
• Korku, bilinmezlikten değil; bildiğin konforun elinden gideceği ihtimalinden doğar.
• Toplumun takdiri, sürüye olan uyumunun makbuzudur.
• Merhamet, zayıflık değil; insanın kendi içindeki canavarı tanıyıp onu dizginlemesidir.
• Anılar, zamanın tozlu raflarında duran nesneler değil; bugünü inşa eden canlı protezlerdir.